Liedjesschrijver zonder diploma

0Bern • 25th Feb 2008 • stukjes

Half negen ‘s avonds. De aangebroken fles wijn in mijn koelkast is vast niet meer te drinken, denk ik. Ik probeer ‘t maar niet. Het dampende bakje van de magnetronmaaltijd staat nog op het aanrecht. Ik trek een glas uit de kast en schenk het vol cola. Tja. Cola. Zo’n blij, bruisend goedje. Het weerspiegelt mijn stemming. Het glas cola sla ik in een paar slokken achterover. Ik kan de daaropvolgende boer prima onderdrukken, maar waarom zou ik? Het huis is leeg, de muren dik en het vooroordeel moet toch door iemand bevestigd.

Ik druk de sigaret, die eigenlijk al te lang in mijn vingers brandt, uit in de asbak naast het toetsenbord. Mijmerend over de afgelopen weken staar ik naar het scherm. Als ik een liedjesschrijver was, dan was dit een mooi moment geweest om er een te schrijven. Iets over de liefde, omdat er simpelweg nooit genoeg liedjes over de liefde kunnen worden gemaakt. Een vriend van me zei me laatst: “geniet alsof je nooit teleurstelling hebt gekend”. Of iets van die strekking. Het zou een mooie zin zijn in mijn nieuwe liedje. Als ik een liedjesschrijver was.

Mijn gedachten over balanceren op het randje van genot en wanhoop worden abrupt onderbroken door een nieuw schermpje, dat zich luid knipperend aandient. Een vriendin op MSN vertelt me dat haar man, nu voor de tweede keer in nog geen anderhalf jaar huwelijk, twijfelt of zij wel de ware is. We zetten het gesprek voort via de telefoon, omdat sommige mensen nu eenmaal liever praten dan schrijven. Hoe het met mij gaat, vraagt ze uiteindelijk. Ik weet niet waar te beginnen en mompel iets over de doffe plof die ik vanmiddag hoorde, vrijwel tegelijkertijd met het betreden van mijn huis. Over de afgelopen dagen, weken, maanden. En over hoe mooi het allemaal is en zou kunnen zijn. Over de angst het te verliezen van mezelf, of misschien wel mezelf te verliezen in angst. En dat ik, als ze ooit zou gaan, eigenlijk het liefst met ‘r mee wil.

Geniet alsof je nooit teleurstelling hebt gekend. Iets van die strekking zei ze tegen me vlak voordat ik de telefoon ophing. Ik laat het even op me inwerken, wandel terug naar de computer en zet wat regels op het scherm. Over liefde. Als een liedjesschrijver zonder diploma.